صالح و گرفتن مواهب و بهشت الهى و رضوان او است » . « 1 » مرحوم الهى آن مرد عارف در ذيل اين دو فراز ( يبيت حذرا و يصبح فرحاً حذراً لما حذّر من الغفلة و فرحاً بما اصاب من الفضل و الرحمه ) گويد : شبش چون روز گردد ، خسته جانست * چو روزش شام گردد شادمانست پريشان خاطر است از غفلت خويش * فرحناك از نگار و مهربانيش دل غافل اسير درد و غم باد * بجز يادش مبادا خاطرى شاد * * *

--> ( 1 ) . شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد ، جلد 10 ، صفحه 155 - 154 . .